ناهم زمانی افقی

{horizontal décalage} [روان شناسی] در نظریۀ تحول شناختی پیاژه، تحقق امور در محدودۀ یک مرحلۀ خاص از تحول براساس ترتیب ثابت

💡 زمانی از من آبستن جهانی زمانی چون جهان خلقی بزایم

💡 سوی صحرا شد روان بیهوش و مست گاه می رفت و زمانی می نشست

💡 چو در خلوت مقیم است او عیانت زمانی تازه گردان عین جانت

💡 ببحر سینهٔ خود شو زمانی که تا در خویش گم بینی جهانی

💡 ز یزدان همی خواست پوزش به شب زمانی نبست از نیایش دولب

💡 من از دل آن زمانی دست شستم که شد در زلف آن دلبر وطن ساخت