مولانای بزرگ

لغت نامه دهخدا

مولانای بزرگ. [ م َ / مُو ی ِ ب ُ زُ ] ( اِخ )لقب بهاءالدین محمد، پدر جلال الدین محمد عارف و شاعرنامدار. رجوع به بهاءالدین و فهرست فیه مافیه شود.

فرهنگ فارسی

لقب بهائ الدین محمد پدر جلال الدین محمد عارف و شاعر نامدار ٠

جمله سازی با مولانای بزرگ

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 معانی و الفاظ نوظهور عرفانی در شعر و سخن سنایی در اشعار و اندیشه‌های دیگر استادان سخن فارسی همچون جلال‌الدین محمد بلخی(مولانا) تأثیر گذارده و در مواردی بازتاب مستقیم داشته‌اند. مولانای بلخی؛ عطار نیشابوری و سنایی غزنوی را به‌منزلهٔ روح و چشم خود می‌دانست:

💡 به خواجه زاهد آن پیر صفا کیش به جانبازی مولانای درویش

💡 اشعار مولانای بزرگ با آن عمق عرفانی و فلسفی، توانسته است قلب میلیون‌ها انسان را در سراسر جهان، از شرق تا غرب، تحت تأثیر قرار دهد.

💡 بسیاری از فیلسوفان و عارفان معاصر، آثار مولانای بزرگ را منبعی بی‌بدیل برای درک مفاهیم عشق الهی و وحدت وجود در جهان هستی می‌دانند.

💡 مطالعه آثار مولانای بزرگ نه تنها یک فعالیت ادبی، بلکه مسیری برای خودشناسی و رسیدن به آرامش درونی در دنیای پرآشوب امروز محسوب می‌شود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران