مناجات شعیب

[ویکی فقه] حضرت شعیب (علیه السلام) یکی از پیامبران الهی است که عشق و دلدادگی بسیار ایشان به خداوند متعال مشهود بود.
در این باره به روایتی اشاره می کنیم:
← روایتی از رسول خدا
شعیب (علیه السلام) بسیار نماز می خواند، و به مردم می گفت: نماز بخوانید چرا که نماز انسان را از کارهای زشت و گناه باز می دارد، ولی آن قوم نادان که رابطة بین نماز و ترک گناه را درک نمی کردند، از روی مسخره به آن حضرت می گفتند: «آیا این وِردْها و ذکر و حرکات تو به تو فرمان می دهد که ما سنت نیاکان و فرهنگ مذهبی خود را ترک کنیم، و یا نسبت به اموالمان بی اختیار باشیم، تو که یک آدم بردبار و خوش فهم بودی، حالا چرا چنین شده ای؟».

💡 و همين كه اين نور الهى طلوع كرد و در اين عالَم، پا به عرصه وجود نهاد، دست هاىخويش را بر زمين گذاشت و سر به سمت آسمان بلند نمود و لب هاى خود را به حركتدرآورد و ضمن مناجات با خداوند، شهادتين را بر زبان مبارك خود جارى كرد.

💡 در طول تاریخ نام‌های متعددی به خدا نسبت داده شده‌است. این نام‌ها برای وصف خدا در نزد مردم، یا برای خواندن خدا هنگام مناجات با او، به کار رفته‌اند.

💡 داود گفت: خداوندا! شوق لقاى تو و مناجات تو بر من غالب شد وحايل گرديد ميان من و خلق تو.