مسجد جلیلی

[ویکی فقه] جلیلی، مسجد، مسجدی در تهران و از کانونهای اصلی تجمع و تشکل نیروهای مبارز مذهبی در دوره پهلوی دوم بود.
در خیابان ایرانشهر جنوبی (حوالی میدان فردوسی )، باغی بزرگ متعلق به حاجی مهدی جلیلی فرشچی بود که هر سال در ماههای محرّم و صفر، مجلس روضه خوانی در آن برپا می گردید و محمدتقی فلسفی، خطیب شهیر تهران، نیز در آن جا سخنرانی می کرد. پس از مدتی، چون مسجدی در آن منطقه نبود، به پیشنهاد شرکت کنندگان در برنامه های عزاداری باغ جلیلی، به خصوص فلسفی، در فاصله سالهای ۱۳۳۵ تا ۱۳۳۹ش، با هزینه شخصی، در محلّ باغ مسجدی ساخته شد که به نام سازنده آن، جلیلی نام گرفت و به مسجد فرشچی نیز معروف شد.
آغاز فعالیت مسجد
فعالیت مسجد در ۱۳۴۰ش آغاز گردید.
تولیت مسجد
مهدی جلیلی، تولیت آن را به یکی از علمای تهران، حاج شیخ زین العابدین سُرخه ای سپرد و او پس از چندی دامادش، محمدرضا مهدوی کنی، را به امامت جماعت مسجد برگزید.
موقعیت منطقه ای مسجد
...

💡 دت یعنی دختر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ابوالفضل جلیلی و تهیه‌کنندگی علیرضا ظریف محصول سال ۱۳۷۲ است.

💡 پزشکیان در دور نخست انتخابات بیش از ۱۰٬۴۱۵ میلیون رای کسب کرد اما به‌دلیل اینکه نتوانست ۵۰٪ آرا را به خود اختصاص دهد، او و سعید جلیلی به دور دوم انتخابات رفتند. پزشکیان در دور دوم با کسب بیش از ۱۶ میلیون رأی (۵۴٪ آرا) به‌عنوان نهمین رئیس‌جمهور ایران انتخاب شد.

💡 در نهایت با اعلام نتیجه نهایی چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری در ۱۵ تیر ۱۴۰۳، جلیلی از ۳۰ میلیون و ۵۳۰ هزار و ۱۵۷ رای ماخوذه با کسب ۱۳ میلیون و ۵۳۸ هزار و ۱۷۹ رای در جایگاه دوم قرار گرفت و رئیس‌جمهور منتخب نشد. این سومین شکست جلیلی در انتخابات ریاست جمهوری محسوب می‌شود.

💡 در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳، فؤاد ایزدی، کارشناس نزدیک به جلیلی، پیروزی او را دلیلی برای ناراحتی آمریکا، اسرائیل و رسانه‌های ضدانقلاب دانست و درباره چرایی آن از جلیلی سؤال کرد. هوادارانش او را «شهید زنده» نامیدند که قرار است راه ابراهیم رئیسی را ادامه دهد.

💡 صلاحیت سعید جلیلی روز ۴ خرداد ۱۴۰۰ ازسوی شورای نگهبان برای نامزدی سیزدهمین دورهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری احراز شد.

💡 حافظ (به ژاپنی: ハーフェズ ペルシャの詩، ترجمه: شعر حافظ) فیلمی سینمایی ساخته ابوالفضل جلیلی محصول مشترک ایران و ژاپن در سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۷) است. این فیلم که به صورت نمادین به زندگی حافظ شیرازی می‌پردازد، روایتگر داستان زندگی یک حافظ قرآن با نام شمس‌الدین است.