لغت نامه دهخدا
مرحمت گستر. [ م َ ح َ م َ گ ُ ت َ ] ( نف مرکب ) کسی که عادت به مهربانی داشته باشد. ( ناظم الاطباء ). صاحب لطف و شفقت و مهربانی.
مرحمت گستر. [ م َ ح َ م َ گ ُ ت َ ] ( نف مرکب ) کسی که عادت به مهربانی داشته باشد. ( ناظم الاطباء ). صاحب لطف و شفقت و مهربانی.
( صفت ) آنکه مرحمت و لطفش گسترده شایع است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چشم رضا و مرحمت بر همه باز میکنی چون که به بخت ما رسد این همه ناز میکنی
💡 صنما،ز دیدهٔ مرحمت به سرشک دیدهٔ من نگر گرت احتشام رها کند که نظر به سیم و زری کنی
💡 دهستان مرحمتآباد، یکی از دهستانهای بخش مرکزی شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران است.
💡 جهان پر بود از نادیدنی، پوشید از آن چشمم ز روی مرحمت دارد چه منتها بما پیری
💡 - براى نيازهاى دنيوى نزد رسول خدا عليهاالسلام رفتى، ولى خداوند ثواب آخرت بهما مرحمت فرمود.(23)
💡 فرمود: پيش آقاى خود اباالحسن (ع ) برو، عرض كردم: حواله اى مرحمت فرماييد.