لاگرانژ شانسل

لاگرانژ شانسل. [ س ِ ] ( اِخ ) ژوزف دو. شاعر تراژیک فرانسوی. مولد «شاتودانتونیا» در ایالت درُدُنی ( 1677 -1758 م. ).

ژوزف دو شاعر درام نویس فرانسوی ( و. پریگو ۱۶۷۷ - ف. ۱۷۵۸ م. ). وی تراژدیها و نمایش نامه های بسیار نوشته که مهمتر از همه: [ آتنائیس ] [ آمازیس ] و [ آلسست ] میباشد.

💡 با این همه، تا بیش از یک سده پس از فرضیهٔ لاگرانژ، هیچ سیارکی که در نقاط لاگرانژ به دام افتاده باشد، مشاهده نشد. تروجان‌هایی که در ارتباط با مشتری کشف شدند نخستین نمونه و گواه این فرضیه بود.

💡 نقاط بهینه مسائل «بهینه‌سازی با وجود قیود نامساوی»، با استفاده از ضرایب لاگرانژ به دست می‌آید. این روش نیازمند محاسبه یک سیستم از نامعادلات است که شرایط کاروش-کان-تاکر خوانده می‌شود.

💡 ضرایب بهینه لاگرانژ هستند که از طریق آن، پاسخ بهینه (حتما بهینه محلی و نه لزوما بهینه سراسری) بدست‌ می‌آید.

💡 وی در سال ۱۷۹۸، وارد اِکُول پلی‌تکنیک در پاریس شد و از همان آغاز توجه استادان را به خود جلب کرد. لو پس از چاپ مقاله‌ای در سال دوم تحصیل در اکول پلی‌تکنیک، وارد مجامع علمی آن زمان شد. لاگرانژ که استعداد پواسون را تشخیص داده‌بود، از دوستان او شد و لاپلاس، با او کم‌وبیش مانند پسرش رفتار می‌کرد.

💡 کمپبل با قیاس با یک خط مکانیکی که به‌طور دوره ای با وزنه‌هایی که توسط چارلز گادفری در سال ۱۸۹۸ توصیف شده بود، به این عبارت رسید که نتیجه مشابهی به دست آورد. خطوط بارگذاری مکانیکی این نوع برای اولین بار توسط جوزف-لوئیس لاگرانژ (۱۷۳۶–۱۸۱۳) مورد مطالعه قرار گرفت.

💡 در مکانیک کلاسیک، تبدیل لژاندر پیوند بین فرمول‌بندی‌های مکانیک لاگرانژی و هامیلتونی را فراهم می‌کند.