لغت نامه دهخدا
فریب خوری. [ ف ِ / ف َ خوَرْ / خُرْ ] ( حامص مرکب ) مغبون شدگی. گول خوردگی. ( از ناظم الاطباء ). ساده دل بودن و زود گول خوردن.
فریب خوری. [ ف ِ / ف َ خوَرْ / خُرْ ] ( حامص مرکب ) مغبون شدگی. گول خوردگی. ( از ناظم الاطباء ). ساده دل بودن و زود گول خوردن.
مغبون شدگی و گول خوردگی ساده دل بودن و زود گول خوردن.
💡 فروغ عشق تو تا کی روان من سوزد فریب چشم تو تا چند خون من ریزد؟
💡 از دلبر من حدیث گرمی سخنی ست ورهست دمی بهر فریب چو منی ست
💡 ای موی تو در برون دلها همه چنگ وی روی تو در فریب جانها همه رنگ
💡 هرآن فریب که از عشوه بست دربارم مرا زساده دلی استوار می آمد
💡 زلفش تمام حلقه و جعدش همه فریب جسمش همه کرشمه و چشمش همه خمار
💡 دل به تو شاد وآنگهی چشم تو در کمین جان من ز فریب چشم تو بیخبرم، دریغ من!