فراوری بالابه پایین

«فرآوری بالا به پایین» یا Top-down processing در نانوفناوری به روشی گفته می‌شود که در آن مواد از یک توده بزرگ‌تر آغاز شده و به تدریج به ساختارهای کوچک‌تر در مقیاس نانو تبدیل می‌شوند. در این روش، ماده اولیه در مقیاس ماکروسکوپی یا میکروسکوپی قرار دارد و با استفاده از ابزارها و فرآیندهای فیزیکی یا شیمیایی، به ابعاد کوچکتر و دقیق‌تر شکسته یا تراش داده می‌شود. هدف اصلی این رویکرد، ایجاد نانوساختارهای کنترل‌شده با حذف یا کاهش بخش‌های اضافی ماده است. روش‌هایی مانند لیتوگرافی، آسیاب‌کاری و اچینگ از جمله تکنیک‌های رایج در فرآوری بالا به پایین هستند. این شیوه در مقابل روش «پایین به بالا» قرار می‌گیرد که در آن ساختارها از اتم‌ها یا مولکول‌ها ساخته می‌شوند. در فرآوری بالا به پایین، کنترل شکل و ابعاد نهایی ساختار اهمیت زیادی دارد و دقت ابزارها نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کند. این روش امکان تولید انبوه نانوساختارها را فراهم می‌کند، اما ممکن است در برخی موارد محدودیت‌هایی از نظر دقت در مقیاس بسیار کوچک داشته باشد. در صنایع نیمه‌هادی و تولید تراشه‌های الکترونیکی، این روش کاربرد گسترده‌ای دارد. همچنین در مهندسی مواد برای ایجاد سطوح ویژه و خواص فیزیکی خاص از آن استفاده می‌شود. بنابراین «فرآوری بالا به پایین» روشی مهندسی برای کوچک‌سازی کنترل‌شده مواد به منظور دستیابی به ساختارهای نانومتری با ویژگی‌های مطلوب است.