علینقی انصاف

علینقی انصاف. [ ع َ ن َ ی ِ اِ ] ( اِخ ) ابن نقدعلی خان هندی. وی شاعر بود و ابتدا به «نظم » تخلص می کرد سپس متخلص به انصاف شد. و در سال 1195 هَ. ق. درگذشت. او را دیوانی است. نام او در صبح گلشن «میرزانقی...» آمده است. ( از الذریعه ج 9 ص 108 و 763 ).

ابن نقد علی خان هندی وی شاعر بود و ابتدا به نظم تخلص میکرد سپس متخلص به انصاف شد و در سال ۱۱۹۵ قمری درگذشت او را دیوانی است

💡 دشتی به موسیقی ایران رغبت بسیار داشت و به ویژه نوآوری را در آن می‌پسندید و حمایت می‌کرد. با علینقی وزیری دوستی داشت و از زمره نخستین فرهیختگانی بود که به عضویت کلوب موزیکال او درآمد تا بتواند در همه کنسرت‌های ماهانه مدرسه موسیقی شرکت کند.

💡 بعد از مدت‌ها رقابت بر سر ورود به اتاق بازرگانی اتاق از تک‌حزبی خارج شد و نفوذ حزب کارگزاران به اتاق بازرگانی به پیروزی آن‌ها منجر شد. ریاست اتاق بازرگانی همچنان در اختیار، علینقی خاموشی کهنه‌کار قرار داشت.

💡 با تأسیس مدرسهٔ موسیقی و کلوپ موزیکال وابسته به آن که علینقی وزیری بنیانگذار آن بود، زنان نیز مجالی برای پیوستن به گروه‌های هنری یافتند. لرتا به کلوپ موزیکال پیوست. کلوپ موزیکال پس از مدتی تعطیل شد و هنرمندان هر یک به گوشه‌ای رفتند اما لرتا که هم صدایی خوش داشت و هم بازیگری برجسته بود، بلافاصله از سوی گروه‌های تئاتری دعوت به کار شد.

💡 سید علینقی نقوی (۱۳۱۳ – ۴ اسفند ۱۳۷۸) سیاستمدار اهل ایران بود. وی نمایندهٔ مردم قائنات در دور اول مجلس شورای اسلامی بود. در انتخابات مجلس دورهٔ اول ۵۷٬۵۳۹ رای برابر با ۵۵٫۹۰ درصد آراء را کسب کرد.

💡 اگرچه، بیشتر موسیقی‌دانان معاصر دستگاه شور را مهم‌ترین دستگاه موسیقی ایرانی می‌دانند و به آن «مادر همهٔ دستگاه‌ها» می‌گویند اما دستگاه ماهور نیز توسط برخی (از جمله علینقی وزیری) دارای بیشترین اهمیت دانسته شده‌است. همچنین، آموزش ردیف نیز معمولاً با دستگاه ماهور آغاز می‌شود.

💡 او تلاش زیادی برای آشنایی مردم با موسیقی و اپرا کرد. علاوه بر فعالیت‌های نوشتاری، او در سال‌های پیش از انقلاب در همکاری با ژاله کاظمی برنامه‌ای رادیویی به نام «چهره‌های موسیقی ایران» تهیه و اجرا کرد که در آن با پیشگامان موسیقی ایرانی همچون علینقی وزیری و مرتضی نی‌داوود گفتگو می‌کرد.