عدلی مذهب

عدلی مذهب. [ ع َ م َ هََ ] ( اِخ ) معتزلی. پیرو معتزله. پیرو عدلیه. رجوع به عدلیه شود.

یعنی معتزلی زیرا گویند چون خداوند حکیم قبیح بر او که بنده را مجبور کند بر عمل قبیح یا حسن پس او را بدان عمل عقوبت یا ثواب دهد برخلاف اشعریه که گویند از روی عقل بر خداوند چیزی واجب نیست نه صلاح و نه اصلح و خداوند فعال مایشائ است اگر همه بندگان خود را به بهشت برد خود همه را بدوزخ فرستد حیف و جوری نکرده است

💡 عدلی است عطا ز ایزد ما را و ز دوزخ آنند رها کز در این شهره عطااند

💡 تو آشنای عدلی و بیگانه ای ز ظلم وندر ظلال عدل تو بیگانه آشنا

💡 گر ببخشی هم کریمی هم جواد ور بسوزی شاه با عدلی و داد

💡 حاکم عدلی که در میان خلایق حکم مروت کنی به شرع فتوت

💡 به حاکمی که ز عقلی گماشت دستوری به داوری که ز عدلی نهاد میزانی