شور افکنی

شورافکنی. [ اَ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل شورافکن:
برآرم سگان را ز شورافکنی
که با شیر بازی است گورافکنی.نظامی.

عمل شور افکن

💡 ز سایه‌ای که به خاک افکنی خوشم چه کنم همای عرش کجا و کبوتر چاهی

💡 زاهد از تزویر تا کی افکنی دام هوس شاهباز دست شاهم کی شوم صید مگس

💡 وگر تو دم زنی از پرده بیرون میان پردهٔ دل افکنی خون

💡 گر بگشایی ز بند گوهر دریای عشق بی دل و جان صد هزار سر عیان افکنی

💡 چو بر دیوانگان می افکنی سنگ نمی گویی مرا دیوانه ای هست

💡 گر نظر کبریا، سوی نجوم افکنی صورت افلاک را، آینه گردد سها