شتر کشتنی

شتر کشتنی. [ ش ُ ت ُ رِ ک ُ ت َ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) شتر که کشتن را باشد. شتر که کشتن را سزد. شتر که آماده و مهیای نحر باشد. شترکه ازدر نحر کردن باشد: جزور؛ شتر کشتنی. ( دهار ).

شتر که کشتن را باشد شتر که کشتن را سزد.

💡 صاحب اقبالی که پای خود به وقت اقتدار بر گلوی دشمن عاجز فشارد کشتنی است

💡 گر در آتش طلبد عشق توام شمع صفت کشتنی باشم اگر خرم و خندان نروم

💡 وقت خون ریختنم شد به چه موقوف کنی کشتنی که نمی بایدت از جابر خواست

💡 به زنجیر تعلق خلق را دست قضا بندد چو صیادی که صید کشتنی را دست و پا بندد

💡 اگر مطالبه‌ای می‌کند ملامت نیست نه کشتنی‌ست بدین امتحان نه زندانی

💡 گر طلبم وصل تو، کشتنی‌ام؛ کز ازل، خون منت شد حلال، وصل توام شد حرام!