شاه کوچه

شاه کوچه. [ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) کوچه بزرگ که کوچه های کوچک دیگر بدان پیوندد. ( یادداشت مؤلف ). || در اصطلاح بنایان راه بزرگ کوره در زیر حمام که سایر راه ها بدان متصل شود. ( یادداشت مؤلف ).

کوچه بزرگ که کوچه های کوچک دیگر بدان پیوندد.

💡 می زنم بر کوچه دیوانگی در این بهار بیش ازین خجلت ز روی کودکان نتوان کشید

💡 ستاد مرکزی به آدرس، تهران- خیابان کوروش (شریعتی)- پل رومی- کوچه مبشر -خیابان لطیفی- نبش خیابان پارسا می‌باشد.

💡 کوچه ها در رود نیل آسمان پیدا شود دست چون سازد به عزم رقص آن رعنا بلند

💡 این شعر اولین بار در اردیبهشت ۱۳۳۹ در مجله روشنفکر منتشر شد و پس از آن در سال ۱۳۴۰ در مجموعهٔ ابر و کوچه به چاپ رسید.

💡 کسی چون باخبر گردد ز احوال دلم واعظ هجوم درد من در کوچه شهرت نمی‌گنجد

💡 کرد. نفر سوم توبره کش بود، که هر سه با هم کوچه به کوچه، به خانه‌های ده رفته و نمایش را اجرا