شاداب جعفراباد

( شاداب جعفرآباد ) شاداب جعفرآباد. [ج َ ف َ ] ( اِخ ) دیهی است از دهستان ریوند، بخش حومه ٔشهرستان نیشابور، واقع در 6 هزارگزی جنوب باختری نیشابور. جلگه ای و معتدل است. 297 تن جمعیت دارد. آب آن از قنات، و شغل اهالی آن زراعت و مالداری است. راه اتومبیل رو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).

( شاداب جعفر آباد ) دیهی است از دهستان ریوند بخش حومه شهرستان نیشابور واقع در ۶ هزار گزی جنوب باختری نیشابور. جلگه و معتدل است.

💡 پشه یی‌ها در طول تاریخ به نام‌های الینا (سمسور، شاداب و سبز) داردی (از کوه و کوهی)، کوهستانی، دیگان و لغمانی که معنی دهنشین را می‌دهد نامیده شده‌است.

💡 دارای طبیعتی سرد و تر است. خواص: تب بر، مفید جهت بیماری‌های ریوی و تنگی نفس، تسکین دهنده درد مفاصل و ورم‌های چشم و گوش، شاداب کننده پوست.

💡 بی‌ هنر مشکل‌ که باشد تازه‌روییهای مرد کرده جوهر شبنمی با سبزهٔ شاداب تیغ

💡 روح مؤ من، تنبل نيست. شاد است و شاداب و آماده تلاش و حركت.مؤ مناهل نشاط روحانى است. روايات در اين زمينه فراوان است.امام صادق عليه السلامفرمودند:

💡 بس که از جوی صفا، شاداب می بینم ترا همچو عکس شاخ گل در آب می بینم ترا

💡 دیده خود را باخت تا دلخواه کار اشک ساخت آخر از شادابی گوهر صدف را آب برد