دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] سیدشهاب الدین برزش آبادی. بُرزِش آبادی، سیّد شهاب الدین عبدالله بن عبدالحیّ مشهدی، عارف قرن هشتم و نهم هجری است. برزش آباد دهی است از دهستان تَبادَکان مشهد.
برزش آبادی از اقطاب ذهبی و مرید و خلیفه خواجه اسحاق خَتْلانی، عارف قرن هشتم هجری، بود و بدین سبب به «اسحاقی»، «ختلانی» و «مجذوب» نیز شهرت یافته است؛ همچنین از مقطع یکی از غزلهایش معلوم می شود که از سادات حسینی نیز بوده است.
برزش آبادی و عبدالله ختلانی
عبدالله ختلانی، عارف قرن نهم و مؤلف شرح لمعات عراقی و جز آن به احتمال زیاد همین برزش آبادی است؛ و آثار به دست آمده بر این امر گواهی می دهد، اگرچه برخی عبدالله ختلانی و برزش آبادی را دو تن دانسته اند.
نپذیرفتن خرقه پیری
برزش آبادی در حلقه مریدانِ خواجه اسحاق ختلانی بود، تا این که خواجه اسحاق خرقه پیر خود میرسیدعلی همدانی را بر تن مرید خود سید محمد پوشانید، و او را «نوربخش» نامید، و بر مسند پیری و ارشاد نشانید، و مریدان را به بیعت او فرمان داد، برزش آبادی از این کار سرباز زد و خواجه اسحاق پس از آگاهی از تمرد او، گفت: «ذَهَبَ عبدالله».
مریدان خواجه اسحاق کلام وی را دو گونه تفسیر کردند: برخی گفتند مقصود آن است که وی از زمره مریدان خارج شد و پیروان عبدالله گفتند مقصود آن است که عبدالله طلا شد.
جانشین برزش آبادی
...