سرمه ٔ گیتی

سرمه گیتی. [ س ُ م َ / م ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از شب باشد. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). شب. ( رشیدی ).

💡 گر خورم باده به یاد کف دست تو خورم ور کشم سرمه ز خاک کف پای تو کشم

💡 زهر بی پروایی از تیغ نگاهت می چکید سرمه را دست سیه کاری به مژگانت نبود

💡 به یاد چشم تو عمریست می‌روم از خویش به میل سرمه شکستند گرد فرسنگم

💡 گرز گرانسنگ او مغز عدو سرمه کرد دان که ازین ماجرا دیده ملک آگه است

💡 آن را که تو سرمه‌اش کشیدی او داند کاینها ز تو آید و چنانها تو کنی