سرزنش احبار

[ویکی فقه] احبار به دلیل بی تفاوتی در برابر حرام خواری مردم و داوری ستمگرانه و عمل نکردن به دعوت های خویش مورد سرزنش الهی واقع شده اند.
۱. احبار، مورد توبیخ خداوند به سبب بی تفاوتی ایشان در برابر حرام خواری مردم خویش و گفتار ناروای آنان: لولا ینهـیهم الربنیون والاحبار عن قولهم الاثم واکلهم السحت لبئس ما کانوا یصنعون. ۲. نکوهش عالمان یهود از سوی خدا، به جهت داوری ستمگرانه درباره مؤمنان و سازش با کافران: الم تر الی الذین اوتوا نصیبا من الکتـب... ویقولون للذین کفروا هـؤلاء اهدی من الذین ءامنوا سبیلا. جمله «الم تر...» دارای لحن مذمت گونه و اعتراض آمیز است. ۳. سرزنش عالمان یهود به سبب عمل نکردن به محتوای دعوت های خویش: اتامرون الناس بالبر وتنسون انفسکم وانتم تتلون الکتـب افلاتعقلون. (مخاطب آیه عالمان یهود است.)

💡 45- و ديدى كه: مرد بخاطر همبسترى با همسران خود مورد سرزنش قرار گيرد.

💡 براى كار در راه خدا از سرزنش ملامت كنندگان ماءيوس نشويد)).

💡 خواهم که دست خود به عصا سازم آشنا در پای خویش سرزنش از خار می کشم

💡 هر که از جان و سر اندیشه ندارد در عشق چه غم از سرزنش خلق جهان می‌دارد

💡 در گلستان هر آنکه رود بی‌جمال دوست بالله که بهر سرزنش خار می‌رود

💡 سرزنش ارچه کنم بار رقیبم که چو سرو با وجود شب وصل تو سر افراخته ام