سربریده گشتن

سربریده گشتن. [ س َ ب ُ دَ / دِ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) جدا گشتن. منقطع گشتن. دور گشتن. کناره گرفتن: و چنان از خلق سربریده گشتم که چون روز بود از بیم آنکه نباید کسی مرا از او به خود مشغول کند گفتم خداوندا به خودم مشغول گردان. ( تذکرةالاولیاء عطار ).

جدا گشتن منقطع گشتن دور گشتن

💡 سربریده بود در کنار عاشق را چنان که بر سر زانو نهد کسی دستار

💡 ز نشئه می سر بازی وفا سر مست سربریده پرخون گرفته بر سر دست

💡 با این سربریده چه غماز پیشه است مگذار پای شمع به آن انجمن رسد

💡 مرید شبنم تردست شو درین گلزار سربریده به دامان آفتاب انداز

💡 ای نای سربریده بگو سر بی‌زبان خوش می‌چشان ز حلق از آن دم که می‌چشی

💡 جان به جان پیوست و قالب‌ها چخید چون دو مرغ سربریده می‌طپید