لغت نامه دهخدا
سایه پسندی. [ ی َ / ی ِ پ َ س َ ]( حامص مرکب ) میل و رغبت به آسایش. ( ناظم الاطباء ).
سایه پسندی. [ ی َ / ی ِ پ َ س َ ]( حامص مرکب ) میل و رغبت به آسایش. ( ناظم الاطباء ).
میل و رغبت و آسایش
{shade tolerance} [مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست و جنگل] توانایی رقابت زیستی گیاهان در شرایط سایه
💡 این جور و جفائی که تو بر دوست پسندی نه دوست که بر حالش بیگانه بگرید
💡 وگر همچون که یوسف خود پسندی کشی در چاه محنتها بلایی
💡 منت مایل به راحت رنج خود را تو در رنجم پسندی یا به راحت
💡 جور تو سهلست ار می پسندی لیکن ز دشمن ناید پسندم
💡 این همه سختی و نامرادی سعدی چون تو پسندی سعادتست و سلامت
💡 این همه ظلم چون پسندی تو دست ظالم چرا نبندی تو