سایه برفکندن

سایه برفکندن. [ ی َ / ی ِ ب َ ف َ /ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) عنایت کردن. تفقد کردن. التفات نمودن:
تو همایی و من خسته بیچاره گدا
پادشاهی کنم ار سایه بمن برفکنی.سعدی ( طیبات ).رجوع به سایه برافکندن شود.

عنایت کردن

💡 در ایام توانایی به نشتر چشم می سودم کنون از سایه مژگان به چشم خار می‌افتد

💡 روزها چون سایه همراهیم هر جا می رویم شب چو می گردد ز یاد او فراموشیم ما

💡 تهمت تشویش نتوان بر مزاج سایه بست خواب امنی دارم از عجز خدادادم مپرس

💡 روزکی رفت پی دیدن شخصی زرجال من و یاران دو سه چون سایه و را از دنبال

💡 در شبستان فلک افتاده همچون سایه باش زانکه ترک سر کند چون شمع آنکاو سر کشید

💡 نی که دو کون محو شد در بر تو چو سایه‌ای بس که برآورد نفس پیش چو تو معظمی