سامان گریز

{anomalous} [زبان شناسی] مربوط به سامان گریزی

💡 از من بدروز، بی سامان تری در روزگار مادر گیتی ندارد یاد فرزندی دگر

💡 به سامان رفتن این راه زشت است مجرد شو، که این راه بهشت است

💡 خاک ارباب نظر سامان نور آگهی است سرمه بایدکرد اگر آیینه خاکستر شود

💡 گر عنان سیر خود گردون توانستی گرفت این سر شوریده ما هم به سامان آمدی

💡 در کوچه عشاق، چو آیی، بادب باش مستان خرابند، مگو از سر و سامان

💡 ای زلف نگار من از بس که پریشانی سرتا به قدم مانا سامان مرا مانی