زایل وتداتش

( زایل وتدآتش ) زایل وتدآتش. [ ی ِ ل ِ وَ ت َدِ ت َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) زائل وتد آتش. در اصطلاح اهل رمل، سومین خانه از خانه های آتشی را گویند.( از کشاف اصطلاحات الفنون ). رجوع به زایل وتد شود.

💡 چون زانچه نداندش بپرسند سؤالی از هول شود زایل ازو خوابش و هالش

💡 اصل وحدت از تموج کی شود زایل ولیک هر زمان کوتاه بین را در گمان انداختی

💡 دانی مگر که حسن تو زایل نشد ز خط کز عاشقان خود گذری سر گران هنوز

💡 شسته می‌ گردد نمایان سر خط موج از محیط نقش‌ما زین‌صفحه‌پیش از ثبت‌کردن زایل است

💡 فضولی ذکر لعلش کردم از من عقل شد زایل به افسونی عجب از خویشتن دفع بلا کردم

💡 هر چند کند جسم مرا خاک و برد باد از دل نکند سیل فنا نقش تو زایل