زاویه ٔ پذرفته ٔ

زاویه پذرفته قوس. [ ی َ / ی ِ ی ِ پ ِ رُ ت َ ی ِق َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زاویه ای که مساوی باشد با زاویه حادث میان دو وتر متلاقی در یک نقطه از قوس. بیرونی آرد: هرگاه که از دو سر قوس دو خط بیرون آری چنانک بر یکی نقطه از آن قوس گرد آیند وز ایشان زاویه ای پدید آید هر زاویه که این را راست بود، آن را پذرفته آن قوس خوانند. ( التفهیم بیرونی ص 16، 17 ).

💡 هر چه پیغمبرش ز حق گفته کرده باور ز صدق و پذرفته

💡 با جذبهٔ نوک قلم کاه‌ربایت پذرفته هیولای سخن صورت کاهی

💡 پذرفته وجود ازو فرشته نی او ز فرشتگان سرشته

💡 یافتید آنچه بود حاجتتان گشت پذرفته آن عبادتتان

💡 همچو حلاجند بر دار قبول هرکه را در ابتدا پذرفته‌اند

💡 پذرفته که پیشت آورم نوش پذرفتهٔ خویش کرده فرموش