رسم ناقص

رسم ناقص. [ رَ م ِ ق ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ( اصطلاح منطق ) مرکب از جنس بعید و عرض است، در مقابل رسم تام. ( از فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی تألیف سجادی ). پس اگر افادت تمییز کلی کند [ رسم ] تام بود والاّ ناقص. ( اساس الاقتباس ص 341 ). آن است که مرکب شود از جنس بعید و عرض خاص و یا از عرض به تنهایی، مانند تعریف انسان به ضاحک یا به جسم ضاحک، یا به عرضهایی که من حیث المجموع مختص به حقیقت واحد باشند مانند آنکه در تعریف انسان بگوییم راه رونده یا دوپا و دارای ناخنهای عریض و مستقیم القامة، و خندان به طبیعت. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ) ( از تعریفات جرجانی ). و رجوع به رسم و رسم تام و جنس و عَرَض شود.

💡 سفربیش از وطن رسوا کند ناقص بصیرت را ندارد تیر کج دارالامانی ازکمان بهتر

💡 کریم، همت ناقص نمی کند به فقیر دلت چو داد خدا، ناامید درد مباش

💡 - اجرای ناقص یک روند یا عدم توانایی در اجرای صحیح روند توسط افراد باعث خراب شدن داده شود.

💡 و نيز از حرفهاى ياوه اى كه زده اند اين است كه: تمامى فرزندان يعقوب هر كدام صاحبدوازده پسر شدند مگر يوسف كه صاحب يازده فرزند شد به خاطر اينكه در آن روز كهقصد زليخا را كرد شهوتش ناقص شد.

💡 همين طور مفسران نيز آياتى پيش چشمشان است كه در اين موضوعنازل گشته است، و بر مفسر است كه مورد نزول آيه و تفسير آن را بنگارد و به حديثغدير اشاره كند؛ تا زحماتش بى اثر و كوشش او ناقص ‍ نماند.

💡 عقل من از دست رفت و شعر من ناقص بماند زان کمانم هست عریان از لباس نقش و توز