رسته ٔ خاک

رسته خاک. [ رُ ت َ / ت ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) همه موجودات این کره خاکی. ( ناظم الاطباء ). کنایه از سایر موجوداتست. ( برهان ) ( انجمن آرا ).

همه موجودات این کره خاکی کنایه از سایر موجوداتست.

💡 انواع هم‌ریختی‌ها برای خود نام‌های خاصی دارند، که در تعمیم‌شان به ریخت‌های نظریه رسته‌ها نیز از همین نام‌ها بهره می‌برند.

💡 دام همیشه تا بود آفت بال و پر بود رسته شود ز دام تو بال و پرم به جان تو

💡 رسته بد از چشم من گرچه بجز مو نبود موی چو از چشم رست چشم فرو ریخت آب

💡 184- نهال وجودش رسته از بوستان نبوت است، پاك نژاد و پاكيزه خو و نيكسيرت است.

💡 باز در جای قدیم خویش می گیرد قرار رسته از آزار تن خالص زلاف ما و من

💡 کجا رستن توانی جامی از شوخی که زلفش را کمند گردن مردان از خود رسته می بینم