ردۀ دوشش گوش ـ هرمی

{dihexagonal-pyramidal class} [زمین شناسی] ردۀ بلوری در سامانۀ شش گوش با تقارن m mو 6

💡 ز کویِ میکده دوشش به دوش می‌بُردند امامِ شهر که سجاده می‌کشید به دوش

💡 رستم کمان آمادهٔ شلیک را بر دوشش انداخت و چندتا تیر هم در کمربند خود قرار داد...

💡 گر از اسباب در رنجی چرا نفکندی از دوشش تو آدم نیستی آخر فلک هم دیده‌ای دارد

💡 دوش می‌گفت که خونت شب دیگر ریزم امشب امید که یاد از سخن دوشش باد

💡 بـه قـدرى ايـن طـوفـان سـخـت بـود و اين بار بر دوشش سنگينى مى كرد كه بى اختيار(گفت: اى كاش پيش از اين مرده بودم و به كلى فراموش مى شدم )!.

💡 خوش آنکه باده ی ناب است مایه ی هوشش سبوی باده به جای سر است بر دوشش