راهبر گوالیاری

راهبر گوالیاری. [ ب َ رِ گ ُ ] ( اِخ ) محمد سعید، از شعراء قرن دوازدهم هَ. ق. رجوع به مقالات الشعراء چ کراچی ص 224 شود.

محمد سعید از شعرائ قرن دوازدهم

💡 آیسک خود را به عنوان «بستری بین‌المللی برای افراد جوان به منظور اکتشاف و توسعه توانایی‌های راهبری خود» معرفی می‌کند.

💡 می رساند فیض او دل را بسرحد کمال می شود ارشاد او اهل طلب را راهبر

💡 چه حالت است که بردیم گنج و رنج نبود بگوی دوست مگر بخت نیک راهبر است

💡 محملی بر شعله‌؛ اشکی توشه‌، آهی راهبر شمع در شبگیر فرصت طرفه‌سامان‌کرد و رفت

💡 مرد راهبر باید پیر راهت، ای برنا ورنه گم شوی با او، گرنه راهبر خیزد

💡 دوش به راهبر زند، راه یگانه طی کند می ندهد بدست کس عشق زمام خویش را