دورۀ تحریک ناپذیری مطلق

{absolute refractory period, effective refractory period} [علوم پایۀ پزشکی] بخشی از دورۀ تحریک ناپذیری که در آن تحریک یاخته غیرممکن است

💡 گرگرفتگی، خواب آلودگی و سرگیجه، خواب‌رفتگی، تهوع، استفراغ، اسهال، بالا رفتن آنزیم‌های کبدی، واکنشهای حساسیتی به صورت خارش، راش پوستی، تنگی نفس، خواب آلودگی، خستگی، احساس فشار، سردرد ناشی از دارو، درد محل تزریق و مشکلات قلبی. مصرف این دارو برای بیماران مبتلا به میگرن بازیلار و میگرن همی پلژیک ممنوع است و ممکن است موجب افزایش شدت بیماری و یا عوارض جبران ناپذیری بشود.

💡 مورخان از رشد تدریجی تصوف سخن گفته‌اند که باعرفان زهدی و خوفی آغاز و به‌تدریج به عشق و دلسپردگی تبدیل می‌شود و سرانجام بر معرفت و شناخت باطنی تأکید می‌کند. توصیف ناپذیری و رازگونه بودن عشق عرفانی از مهم‌ترین خصیصه‌های بیان شده در همه متون عرفانی است. در نظر مولانا عشق همچو صورت خیال است که اگر آن را به صد زبان وصف کنی هنوز تمام وصف آن را نگفته‌ای، گاه چون خورشید گرمابخش است و گاه چون آذرخش سوزاننده.