دوتاه شدن

دوتاه شدن. [ دُ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) تاه شدن. ( ناظم الاطباء ). روی هم خمیدن. لایی روی لای دیگر قرار گرفتن. غرض. تمغج. انقعاص؛ دوتاه شدن چیزی. ( منتهی الارب ). || خمیدن. خمیده شدن. خمیده پشت گردیدن. ( یادداشت مؤلف ):
هلال عید بدانگونه رخ نمود به ما
چو عاشقی که شد از غم نزار و زار و دوتاه.منوچهری.|| مضاعف شدن. ( ناظم الاطباء ).

تاه شدن. روی هم خمیدن.

💡 با دلدل تو توسن گردون جنیبت است زی ات ماه نو که به پشت دوتاه اوست

💡 ز بسط عدلش جز زلف یار و سنبل تر کسی ندید که پشتی ز غم دوتاه آمد

💡 زرشک چهره توماه تیره گشت و خجل ز شرم قامت تو سرو کوژ گشت و دوتاه

💡 سرشک و پشت رهی را دوتا و رنگین کرد بنفش چهرۀ رنگین و بوی زلف دوتاه

💡 خصم تو نالنده و زرد و دوتاه دایم در نزع بود چون کمان

💡 چو پشت گردون در سجدهٔ خدیو جهان به پیش رویش آن زلف‌ کرده پشت دوتاه