ختم گشتن

ختم گشتن. [ خ َ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) تمام شدن. بعد از آن دیگر چیزی نبودن. بپایان رسیدن:
یکی ختم نبوت گشته ذاتش
یکی ختم ممالک بر حیاتش.نظامی.

تمام شدن بعد از آن دیگر چیزی نبودن.

💡 فردا همه کار تو دگر خواهد گشتن امروز میندیش که در اول کاری

💡 حیرتم حیرت ز نیرنگ بد و نیکم مپرس برده است آیینه‌ گشتن در جهان دیگرم

💡 از ین جهه که نگین ترا سزد یاقوت همی نیارد گشتن بگرد آن آتش

💡 نیست عاشق گشتن الا بودنش پروانه وار اولش قرب و میانه سوختن، آخر فنا

💡 چون گل ز رشک جامه درانم که تا چراست؟ در گرد کوی گشتن باد سحر گهش

💡 زانک بی‌صاف تو نتوان صاف گشتن در وجود بی تو نتوان رست هرگز از غم و تیمار خود