حکمت بیک

حکمت بیک. [ ح ِم َ ] ( اِخ ) شریف. از نویسندگان است. او راست: 1- تاریخ سیام طرابلس چ 1316 هَ. ق. 2- سعادةالمعاد فی مختصر شرح بانت سعاد چ دمشق. 3- الفوائدالکبری فی سیاحات الصغری. 4- قصاری الهمم، مختصر شرح لامیة العجم چ طرابلس 1906 م. 5- کلمات فی علم الروایات. 6- المرآة الصحیة فی الاحکام الاسلامیة. 7- النفح الوردین فی شرح لامیة ابن الوردی طرابلس چ 1906 م. ( معجم المطبوعات ).

شریف از نویسندگان است

💡 به هر طرف دل جمعیتی پریشان خواست به حکمت آن که پریشان نمود موی ترا

💡 ببین در نقطه ام تا چشم معنی گرددت روشن بگیر این لقمه را تا حکمت لقمانیان بینی

💡 حافظ چنانکه قرآن در یک سوره به بسیاری از موضوعات و مفاهیم می‌پردازد، در یک غزل چندبیتی، گستره‌ای وسیع از حکمت و معنا را می‌گنجاند.

💡 گمان بد بگریزد ز دل به حکمت تو از آن قبل که تو از حق بی‌گمان شده‌ای