حوزۀ فرومغناطیسی

{ferromagnetic domain} [فیزیک] ناحیه ای در بلور فِرّومغناطیسی که گشتاورهای مغناطیسی میکروسکوپی در آنجا هم جهت اند

💡 در هادی‌های الکتریکی غیرمغناطیسی مانند آلومینیوم، نیکل یا مس، یک میدان الکترومغناطیسی متناوب باعث ایجاد جریان‌های گردابی در مواد می‌شود. این جریان‌ها انرژی حرارتی را از طریق گرمایش ژول تولید می‌کنند. مواد فرومغناطیسی مانند آهن و فولادهای کربنی هم از تشکیل جریان گردابی و هم از تلفات هیسترزیس گرم می‌شوند.

💡 برخی از ترکیبات هوسلر نیز خواص موادی به نام آلیاژهای حافظه دار فرومغناطیسی را نشان می‌دهند. این‌ها به‌طور عمده از نیکل، منگنز و گالیم تشکیل شده‌اند و می‌توانند طول خود را تا ۱۰ درصد در میدان مغناطیسی تغییر دهند.

💡 ℓ متوسط طول زمان استراحت اسپین-اسپین است و مختصات z از مرز بین لایه‌های مغناطیسی و غیرمغناطیسی اندازه‌گیری می‌شود (z <0 مربوط به فرومغناطیسی است). بنابراین الکترون‌هایی با پتانسیل‌شیمیایی بیشتر در مرز فرومغناطیسی تجمع می‌یابند. این را می‌توان با پتانسیل تجمع چرخشی Vas یا به اصطلاح مقاومت رابط (مرز بین فرومغناطیسی و ماده غیرمغناطیسی) نشان داد.

💡 در دماهای بالاتر از دمای کوری، اتم‌ها برانگیخته می‌شوند و جهت چرخش الکترون‌ها تصادفی می‌شود اما در حضور یک میدان خارجی مجدداً منظم می‌شوند، یعنی مواد پارامغناطیس می‌شوند. در دماهای پایین‌تر از دمای کوری، اتم‌ها منظم اند و مواد فرومغناطیسی اند. میدان مغناطیسی القایی مواد پارامغناطیسی در مقایسه با میدان مغناطیسی مواد فرومغناطیسی بسیار ضعیف است.

💡 مواد فقط در دماهای پایین‌تر از دمای کوری‌شان فرومغناطیس هستند. مواد فرومغناطیسی در صورت عدم وجود میدان مغناطیسی خارجی نیز خاصیت مغناطیسی دارند.

💡 تلوریم را می‌توان در مقادیر گوناگون جایگزین سلنیوم کرد، شبکه را گسترش داد و دمای فرومغناطیسی کوری را افزایش داد.