حروف چرائی

حروف چرائی. [ ح ُ ف ِ چ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) أداتی که سبب و علت را بیان کند: بنابراین. ( دستور جامع ص 806 ). رجوع به حرف تعلیل شود.

اداتی که سبب و علت را بیان کند

💡 میگریست آن بیدل دیوانه زار آن یکی گفتش چرائی اشکبار

💡 تو ای دلدار آخر از کجائی در این مسکن بگو بهر چرائی

💡 اگر چند ترکان همه تنگ چشمند نگوئی بدین تنگ چشمی چرائی

💡 در بند بود مستمند بندی تو شاد چرائی به بند و خندان؟

💡 همی با عقل در چون و چرائی همی پوینده در راه خطائی