حافظ اندرشی

حافظ اندرشی. [ ف ِ ظِ ؟ ] ( اِخ ) او راست: مختصرالتهذیب.

اوراست مختصر التهذیب

💡 حافظ از بادِ خزان در چمنِ دَهر مَرَنج فکرِ معقول بفرما گُلِ بی‌خار کجاست؟

💡 خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشد که گنج آسوده از تاراج در ویرانه می باشد

💡 مرو به خواب که حافظ به بارگاهِ قبول ز وِردِ نیمْ شب و درسِ صبحگاه رسید

💡 هزار حیله برانگیخت حافظ از سرِ فکر در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد

💡 جان به شکرانه کنم صرف گَر آن دانهٔ دُر صدفِ سینهٔ حافظ بُوَد آرامگَه‌َش

💡 در بیت اول حافظ این باور اساسی و دیرین را که «مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد.» را