جمال الدین کاپلان

[ویکی فقه] جمال الدین کاپلان از مبلغان و فعالان سیاسی ترکیه در قرن چهاردهم هجری/ بیستم میلادی بوده است.
وی در ۱۳۴۵ ق/ ۱۹۲۶ در روستای دینغیز، منتهی الی اسبیر ترکیه به دنیا آمد. در کودکی ادبیات عرب را از پدر عالمش آموخت و پس از فراگیری علوم اسلامی، در دانشکده علوم آنکارا ادامه تحصیل داد و در ۱۳۸۶ ق فارغ التحصیل شد.
فعالیت سیاسی
کاپلان به عنوان بازرس در «مدیریت امور دینی» ـ که امور مسلمانان ترکیه را سرپرستی می کرد ـ به کار پرداخت. پس از آن به عنوان مدیر امور ویژه تعیین شد و به سمت مفتی اضنه تا ۱۴۰۱ ق مشغول به کار گردید. زمانی که آوازه اش فراگیر شد، همه وقت خود را صرف همکاری با رهبر حزب «سلامت ملی» نجم الدین اربکان کرد و به ویژه در آلمان به تبلیغ پرداخت.
دیدار با امام خمینی
در ۱۴۰۳ ق در جریان سفرش، ضمن توقفی، از ایران دیدار نمود تا پیروی خویش را از دعوت امام خمینی اعلام دارد و به دنبال این دیدار، از گرایش ملی که اربکان نمونه آن است، دوری جست و حرکت جدیدی را به سمت دعوت به برپایی دولت اسلامی در ترکیه آغاز کرد. او نام خانوادگیش (کاپلان) را به «خوجا اوغلو» تغییر داد و پناهنده سیاسی آلمان گشت و از طریق برنامه های رادیویی به نام «صدای سیاه» به ترکیه و آتاتورک حملات تندی نمود. دولت ترکیه نیز متقابلا حکم بازداشت او را صادر نمود، ولی او همچنان از آلمان به تبلیغات خود ادامه می داد. کاپلان، اتحادیه «جماعات و جمعیت های اسلامی»، را در ۱۴۰۵ ق تاسیس کرد که بیشتر از هشتاد درصد از طرفداران اربکان را به سوی خود جلب نمود. در ۱۴۰۷ ق تاسیس «دولت فدرال اسلامی آناتولی» (ترکیه) را به خلافت خودش اعلام کرد و گفت که او اولین سفارت این کشور در برلین افتتاح شده است. ولی بعد از پیروزی اربکان در ترکیه و فعالیت پیروان او، قدرت جمال الدین رو به افول گذاشت.
دعوت مردم به انقلاب
...