«جعل کاغذی» به شخصی به نام حسین بن علی بن ابراهیم اشاره دارد، مکنی به ابوعبدالله و ملقب به «جعل» (۲۸۸–۳۶۹ ه. ق.)، فقیه و از پیشوایان بلندپایه معتزله بوده است. شهرت او به ویژه در خراسان گسترده بود و زادگاهش بصره و محل درگذشتش بغداد بوده است. ابوحیان او را فردی با ذهنی پویا و وسیع در کلام، صبری طولانی در نوشتار و نیروی شگفت در تدریس توصیف کرده و از تحمل کمی در برابر مدعیان برخوردار بوده است. آثار او شامل کتابهایی مانند «الایمان و الاقرار»، «المعرفة»، «الرد علی الراوندی» و «الرد علی الرازی» است. اصطلاح «جعل کاغذی» به او نسبت داده شده و معمولاً برای اشاره به این شخصیت برجسته علمی و فقهی به کار میرود.
جعل کاغذی
لغت نامه دهخدا
جعل کاغذی. [ ج ُ ع َ ل ِ غ َ ] ( اِخ ) حسین بن علی بن ابراهیم مکنی به ابوعبداﷲ و ملقب به جعل ( 288- 369 هَ. ق. ) فقیه و از پیشوایان بلندپایه معتزله است که آوازه اش در همه جهان بویژه در خراسان پیچیده. زادگاه او بصره و محل درگذشتش بغداد بود. ابوحیان او را چنین وصف میکند: دارای خاطری ملتهب و وسعت نظری در کلام و طول نفسی در املاء و نیروی عجیبی در هنگام تدریس و تنگ حوصلگی در برابر مدعی است. از آثار اوست: الایمان و الاقرار و المعرفة و الرد علی الراوندی و الرد علی الرازی. ( المنتظم 7:101 و شذرات الذهب 3:68 الامتاع و المؤانسة 1:140 از الاعلام زرکلی ج 2 ).
فرهنگ فارسی
حسین بن علی بن ابراهیم مکنی به ابو عبدالله و ملقب به جعل فقیه و از پیشوایان بلند پایه معتزله است که آوازه اش در همه جهان بویژه در خراسان پیچیده زادگاه او بصره و محل در گذشتش بغداد بود. ابو حیان او را چنین وصف میکند: دارای خاطری ملتهب و وسعت نظری در کلام و طول نفسی در املائ و نیروی عجیبی در هنگام تدریس و تنگ حوصلگی در برابر مدعی است از آثار اوست: الایمان و الاقرار و المعرفه و الرد علی الراوندی و الرد علی الرازی.
