دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] جعفر بن احمد بن عبدالسلام بهلولی، متکلم و محدّث و فقیه زیدی اهل یمن در قرن ششم، مشهور به قاضی جعفر.
اهمیت قاضی جعفر، به سبب حمایت مؤثر وی از مخترعه است. وی از بسیاری از بزرگان زیدیه، اجازه روایت داشت. بسیاری از آثار زیدیه به روایت قاضی جعفر باقی مانده و نام وی در سلسله روایات بسیاری از آثار زیدیه آمده است.
لقب و نسبت او را شمس الدین بهلولی اَبناوی مِشوَری ذکر کرده اند. اجداد و پدر وی در دوران حکومت صُلَیحیان و بنوحاتم، از قضات اسماعیلی صنعا بودند. برادرش، یحیی بن احمد (متوفی ۵۶۲)، حاکم عدن و در خدمت زُرَیعیان اسماعیلی بود. در منابع زیدی شرح حال سال های اولیه زندگی قاضی جعفر نیامده، ظاهراً به این دلیل که وی در آن دوره اسماعیلی بوده است. مشخص نیست که قاضی جعفر در چه تاریخی به زیدیه گرویده است.