جامه ٔ مومین

جامه مومین. [ م َ / م ِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) جامه ای است که بموم گداخته چرب نمایند و به مومجامه شهرت دارد. ( بهار عجم ) ( آنندراج ):
با تریهای حسودان چرب نرمی میکنم
جامه مومین بود آسیب باران را علاج.اشرف ( از بهار عجم ) ( از آنندراج ).

جامه ای که بموم گداخته چرب نمایند

💡 نخل مومین، میوه خورشید بار آورد و ریخت در چه موسم نخل ما یارب ثمر می‌آورد؟

💡 پنجه مومین حریف پنجه خورشید نیست عقل بیجا پنجه با عشق غیور انداخته است

💡 بر اسب چوبین ‌گوبی سوار مومین است اگر عدوی تو اکوان بود اگر ارچنگ

💡 تا چه خواهد کرد یارب با دل مومین من آتشین رویی که مجمر می کند آیینه را

💡 حاشا که توان آهن و پولاد بریدن با دشنه مومین که نه تندست و نه تیزست