جامه ٔ فانوس

جامه فانوس. [ م َ / م ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پوشش فانوس. پارچه موم اندود که دور فانوس می کشیدند تا باد آنرا خاموش نکند:
گاه در جامه فانوس هم آتش گیرد
عجبی نیست اگر شیشه ز صهبا سوزد.کلیم ( از بهار عجم ) ( از آنندراج ).

پوشش فانوس

💡 مردمان [اَگنی] پیک تیزرو ویوَسوَنت را که بر همهٔ آدمیان فرمانروایی دارد، همچون فانوسی که در هر خانه‌ای به روشنی می‌درخشد، پذیرفتند.

💡 می کشد دامن رعنایی فانوس به خاک شمع در حسرت خاکستر پروانه من

💡 شمعی که به یاد تو به گلزار فروزند بخشد چمن از برگ گلش خلعت فانوس

💡 گردبادش به نظر جلوه فانوس کند بس که از ناله من دامن صحرا گرم است

💡 نباشد سیدا شبها به چشمم خواب آسایش سرم در جستجوی یار چون فانوس می گردد

💡 دف که بیسوز دلست آبی برویش می زنند ساعتی پیراهن فانوس را هم تر کنید