ترش هلو

ترش هلو. [ ت ُ / ت ُ رُهَُ ] ( اِ مرکب ) نامی است که در رامسر به برقوق دهند. رجوع به برقوق شود. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).

نامی است که در رامسر به برقوق دهند.

💡 پریر یار مرا جست کان ترش رو کو خمار نیست چرا بودش آرزوی ترش

💡 پا و زانواش نلرزد هر دمی رو ترش کی دارد او از هر غمی

💡 گر سخت تر از سنگ بود آتش عشق بگدازد و صافی ترش از شیشه کند

💡 هم بشیرینی شکر را کرده بند هم بتلخی هر ترش را کرده قند

💡 چشمه ی نوش تو سبزه گر بدمید ترش مشو که نبات از شکر برآمده است

💡 تر دامنی که ننگ وجودست گوهرش دریا نشسته خشک لب از دامن ترش