ترجمه و متن کتاب شریف احتجاج

[ویکی نور] «متن و ترجمۀ کتاب شریف احتجاج» ترجمه بهراد جعفری، برگردان فارسی کتاب ارزشمند «الاحتجاج» شیخ ابومنصور احمد بن علی بن ابی طالب طبرسی است.
در مجموع کتاب، خواننده با روش صحیح احتجاج و گفتمان آشنا می شود و مرحوم مؤلف در مقدمۀ کتاب با استناد به آیۀ کریمۀ «أدع الی سبیل ربّک بالحکمة و الموعظة الحسنة و جادلهم بالتی هی أحسن» روش نیکوی مجادله را گوشزد می کند.
مؤلف در این کتاب ضمن ایراد عقاید حقّه از لسان معصومان (ع)، شیوۀ بحث با مخالفین چه از اهل لجاج و چه دیگران را یادآور می شود.
متن کتاب، جهت جلوگیری از اطناب، عاری از سند حدیث و سلسله روات و به طور کلی نقل سند می باشد، به جز احادیث منقول از تفسیر امام حسن عسکری(ع).
در ترجمه حاضر از کتاب «الاحتجاج» که توسط آقای بهراد جعفری، مطالب با بیانی ساده و روان به فارسی ترجمه شده و در موارد لزوم برخی فقرات در میان پرانتز یا در زیرنویس شرح و توضیح داده شده و اعراب کلمات و ضبط لغات نیز صورت گرفته است.

💡 با كمى دقت در سياق اين احتجاج، ممكن است حدس زد كه انحطاط فكرى مردم آن روز درباره معارف دينى و معنويات چقدر بوده، و اين انحطاط در معنويات منافاتى با پيشرفتدر تمدن ندارد.

💡 مـؤ لف: شـايـد مـنـظـور از حـظ و بـهـره، كتاب محظوظ يعنى موروث از انبياء و يا علماىگـذشته باشد، ليكن در بعضى از رواياتى كه در تفسير آيه وارد شده، آمده كه منظوراز (اءواثـاره مـن عـلم ) حـظ نيكو است. و در بعضى ديگر آمده كه منظور از آن، جودت وزيبايى حظ است. ليكن اين معنا از سياق احتجاج آيه به دور است.

💡 اينكه او مؤ منين را به نور زايدى اختصاص مى دهد، و كفار از اين نور بهره اى ندارند،اينك در اين آيه و چهار آيه بعد شروع كرده بهاستدلال و احتجاج براين مدعا.

💡 امام على عليه السلام آنها را از اين كار نهى كرد و فرمود: اين كار موجب كشت و كشتار مىگردد و پيامبر صلى الله عليه وآله مرا به صبر وتحمل، نموده است، ولى من به شما پيشنهاد مى كنم كه به مسجد برويد و در حضور و درحضور مردم، احتجاج كنيد و مطالب حق را بيان نماييد كه روش بهتر همين است.(149)

💡 و از احتجاج مزبور چنين استفاده مى شود كه وقتى اميد بنده اى از هر چيز و هر كس منقطعگردد و از صميم دل و قلبى فارغ و سالم رو به درگاه خدا ببرد خداوند دعايش رامستجاب مى كند.

💡 و در باره جمله (وسع ربى كل شى ء) علما گفته اند: اين جمله مربوط به احتجاج نيستبلكه ابراهيم (عليهالسلام ) صرفا خواسته است پس از اتمام حجتش، پروردگار خود راثنا گويد.