بلورهای نخودی

{pisolitic crystals} [زمین شناسی] توده های گرد بلوری تقریباً به اندازۀ نخود

توده‌های گرد بلوری تقریباً به ‌اندازۀ نخود.

💡 ، از نظر ژیزمان بلوری - بلورهای ناقص - آگرگات دانه‌ای - توده‌ای - اسفرولیتی فراوان است و بیشتر در آلمان غربی، نروژ، چک اسلواکی، اطریش، ایتالیا، آمریکا، برزیل و مکزیک یافت می‌شود.

💡 بلورهای فروالکتریک اغلب چندین درجه حرارت انتقال و پسماند را نشان می دهند، دقیقاً همانند بلورهای فرو مغناطیسی. ماهیت انتقال فاز در بعضی از بلورهای فروالکتریک هنوز به خوبی درک نشده است.

💡 نقطه ذوب بالای زیرکونیا (۲۷۵۰ درجهٔ سانتی‌گراد یا ۴۹۷۶ درجهٔ فارنهایت) مانع رشد کنترل‌شدهٔ بلورهای منفرد می‌شود. با این حال، تثبیت اکسید مکعب زیرکونیوم خیلی زود تحقق یافته و به عنوان فراوردهٔ مصنوعی زیرکونیا (در سال ۱۹۲۹) معرفی شد. اگرچه زیرکونیا مکعبی شکل است، اما به حالت سرامیک چند کریستالی می‌باشد.

💡 فیلم عکاسی (نامیز - صفحهٔ حساس عکاسی) اصولاً از بلورهای هالیدهای نقره، به‌خصوص برمور نقرهٔ ساخته شده‌است، که در مقابل نور حساسیت فوق‌العاده زیادی دارند. زمانی که نور به امولسیون برخورد می‌کند باعث تغییراتی در آن می‌شود که منجر به ثبت تصویر می‌گردد، ولی در این مرحله «تصویر مخفی» است و نیاز به واکنش‌های شیمیایی برای ظاهرسازی (ظهور)[پانویس ۱] دارد.

💡 در این روش، تبلور بدون شیب دما بین محدوده رشد و انحلال صورت می‌گیرد. اشباع بیش از حد با کاهش تدریجی درجه حرارت محلول در اتوکلاو حاصل می‌شود. از معایب این روش دشواری کنترل روند رشد و معرفی بلورهای بذر است. به همین دلایل، از این روش به ندرت استفاده می‌شود.

💡 کاربرد آن: در صنایع شیمیائی، از نظر ژیزمان آگرگاتهای توده‌ای - بلوری کمیاب است و بیشتر در قزاقستان و آمریکا (کالیفرنیا با بلورهای به اندازه ۴۰ سانتیمتر) یافت می‌شود.