دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] بِشْرِ بْن ِ سَری ّ، ابوعمرو د ۱۹۵ق /۸۱۱م، محدث بصری مکی که به سبب داشتن برخی عقاید، نسبت جَهمی بودن به او داده شده است.
برخی وفات وی را در ۱۹۶ق دانسته اند. از آن جا که عمر وی را ۶۳ سال نوشته اند، می توان ولادتش را حدود سال ۱۳۲ق / ۷۵۰م دانست. بشر اهل بصره بود، آنگاه به مکه مهاجرت کرد و در آن جا می زیست.
اساتید وی
در بصره از محضر مشایخی همچون حمّاد بن سَلَمه، و در مکه از محمد بن مسلم طایفی، نافع بن عمر جُمَحی و ابراهیم ابن طَهمان حدیث شنید. وی در کوفه یا جایی دیگر از سفیان ثوری و ابن مبارک نیز دانش آموخت، و شاید در کوفه از محضر مِسعَر بن کِدام نیز بهره جست. در میان مشایخ وی نام لیث بن سعد از عالمان مصر نیز آمده است. نکتة قابل توجه درباره مشایخ وی و کسانی که بشر از ایشان روایت کرده، وجود گرایش های متنوع و مختلف فکری میان آنان است؛ عبدالرحمان بن مهدی، دارای گرایش قَدَری، مسعر بن کدام و ابراهیم ابن طهمان دارای گرایش به ارجاء، و عبدالرزاق دارای گرایش به تشیع بودند.
شاگردان برجسته بشر
در میان کسانی که از بشر روایت کرده اند، دو شخصیت برجسته و مهم وجود دارد، یکی از آن دو احمد بن حنبل، پیشوای حنبلیان و یکی از مروجان اندیشه اهل حدیث، و دیگری یحیی بن آدم، فقیه و محدث نام آور کوفی است که وی را دارای گرایش بَتْری دانسته اند. علاوه بر این، از میان راویان وی می توان علی بن مدینی را نام برد که از نظر داشتن گرایش معتزلی قابل توجه است.
جایگاه اجتماعی
...