برکت کعبه

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] برکت کعبه (قرآن). برکت در أصل بَرْک به معنی سینه شتر میباشد، یعنی شتر سینه خود را به زمین زد، سپس این کلمه به معنی دوام و رشد آمده و برکت در اصطلاح یعنی استقرار خیر از سوی خداوند، در یک چیز. بر اساس همین معنی، خداوند در قرآن، کعبه را خانه ای با برکت شناسانده است.
کعبه، خانه ای با برکت و دارای خیر فراوان می باشد و این مهم در برخی آیات قرآن اشاره شده است:ان اول بیت وضع للناس للذی ببکة مبارکا... «نخستین خانه ای که برای مردم (و نیایش خداوند) قرار داده شد، همان است که در سرزمین مکه است، که پر برکت، و مایه هدایت جهانیان است».
معنای برکت کعبه
کلمه" مبارک" از مصدر" مبارکه" باب مفاعله از ثلاثی مجرد " برکت" است و برکت به معنای خیر بسیار، و مبارک به معنای محلی است که خیر کثیر بدانجا افاضه می شود. و این کلمه هر چند در برکات دنیوی و اخروی (هر دو) استعمال می شوند، الا اینکه از ظاهر مقابل قرار گرفتنش با جمله" هدی للعالمین" بر می آید که: مراد از آن افاضه برکات دنیوی است، که عمده آن وفور ارزاق و بسیار شدن انگیزه ها برای عمران و آباد کردن آن، با حضور و تجمع در آن برای زیارت و عبادت و نیز انگیزه ها برای احترام آن است.

جمله سازی با برکت کعبه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 مهر با پیروانش پیمان بسته‌است که به آنان نعمت و برکت بخشد. این ویژگی بر باورهای مردمی اثر گذاشته‌است که ستایش این ایزد سبب کسب ثروت و نعمت فراوان و فرزندان برومند می‌شود.

💡 بنیاد برکت به عنوان نمایندهٔ ستاد اجرایی فرمان امام در خدمت‌رسانی به مردم مناطق محروم ایران مأموریت خود را به صورت زیر معرفی می‌کند:

💡 و باید که اندر حال حرکت از کس مساعدت چشم ندارد واگر کسی مساعدت نماید منع نکند و اندر سماع کس دخل نکند و وقت را نبشولد و اندر روزگار او تصرف نکند و مر او را بدان نیت او نسنجد که اندر آن بی برکتی بسیار باشد.

💡 واژه سایرام در زبان قزاقی به معنای برکت است. این دریاچه همچنین به نام سانتای هایزی معروف است. این بزرگترین دریاچه کوهستانی در سین‌کیانگ و همچنین مرتفع‌ترین در این منطقه است.

💡 نیز گفت: ما از مردم زمانه باصرار چیزهائی خواهیم و ایشان بناگزیر دهندمان. از این رو نه ایشان را ثوابی است و نه ما را برکتی در آن.

💡 گفت: «فردا، هنگام پسینگاه، میان دو نماز» گفت: «به برکت خدای بروید که من هنگام نماز نیمروز با آنها درگیر می‌شوم.»