باز تافتن

بازتافتن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) بازگرداندن. بازپیچاندن:
ز گردان لشکرش هر کس که یافت
عنانش بتندی همی بازتافت.اسدی ( گرشاسب نامه چ تهران ص 106 ).و رجوع به تافتن شود.

باز گزداندن

💡 جلوه مستی خویش را دریافتن در شبان چون کوکبی بر تافتن

💡 به دنیا توان آخرت یافتن به زر پنجه شیر بر تافتن

💡 نشاید سر از حکم او تافتن جز او حاکمی کی توان یافتن

💡 نی طاقت ترک یار دیرین سر تافتن از قرار دیرین

💡 لیک چو خورشید نماید طلوع تافتن اول کند آنجا شروع

💡 بیاموخت‌شان رشتن و تافتن به تار اندرون پود را تافتن