ایسو قراطس

ایسوقراطس. [ طِ ] ( اِخ ) رجوع به ایزکراتس و ایسوکراتس و فرهنگ فارسی معین شود.

خطیب آتنی ( و. ۴۳۶ - ف. ۳۳۸ ق. م. ) وی در باب اتحاد همه یونانیان ضد ایرانیان خطابه هایی ایراد می کرد ولی چون پیش بینی او درست در نیامد طبق روایت پس از جنگ کرونه با گرسنگی انتحار کرد. خطابه های او بهترین نمونه فصاحت آتیکی است.