ایت الله کبیر قمی

[ویکی اهل البیت] آیت الله کبیر قمی. مرحوم شیخ ابو القاسم فرزند شیخ محمد تقی قمی، معروف به آیت الله کبیر یکی از فقها و مدرسین بزرگ قرن اخیر در شهرستان قم بود.
معظم له در فقه و اصول و حدیث، ادبیات و حسن خط مشهور بود. آیت الله کبیر مقدمات علوم و سطوح فقه و اصول را در زادگاه خویش به پایان برد و سپس چند سال در نجف از کرسی درس آخوند خراسانی و علامه یزدی استفاده نمود و با اجازه اجتهاد عازم قم گردید
او چندین سال سرگرم تدریس و تربیت فضلا و ترویج به مذهب اشتغال داشت. با مرحوم آیت الله حاج شیخ عبد الکریم حائری معاصر بود و با ایشان در تأسیس حوزه همکاری می فرمود. مرحوم کبیر با آیت الله حاج آقا حسین قمی (مقیم مشهد) صمیمیت داشت و با هم مکاتبه می نمودند و خیلی از ایشان تجلیل می نمودند، هر چند طولی نکشید که این سید معظم به دستور نوکران استعمار از ایران به عراق تبعید شد.
صاحب ترجمه دوسال قبل مرحوم حاج شیخ در قم جهان فانی را وداع نمود.

💡 و در الدر المنثور است كه بخارى، مسلم، ترمذى و نسائى از ابى هريره ازرسول خدا (صلى الله عليه وآله ) روايت كرده اند كه فرمود: نشانه منافق سه چيز است:اول اينكه وقتى حرف ميزند دروغ مى گويد و چون وعده مى دهد خلف مى كند و چون امينشود خيانت مى كند.

💡 31 قالَ صلى الله عليه و آله: اَلْوَلَدُ كَبِدُ المُؤْمِنِ، إنْ ماتَ قَبْلَهُ صارَ شَفيعاً، وَ إنْماتَ بَعَدَهُ يَسْتَغْفِرُ اللّهَ، فَيَغْفِرُلَهُ.(46)

💡 در نخستين آيه مى فرمايد: چه كسى ستمكارتر است از آن كس كه بر خدا دروغ مى بندد (ومن اظلم ممن افترى على الله كذبا)

💡 978- تمامى مطالب برگرفته از كتاب ((شهاب شريعت، درنگى در زندگىحضرت آية الله العظمى مرعشى نجفى )) نوشته على رفيعى (علامرودشتى ) است.