امین الدین بلیانی

شیخ محمد بن علی بن مسعود در گذشته بسال ۷۴۵ ه.ق. عارف بزرگ و مشهور قرن هشتم بود.

[ویکی فقه] بَلْیانی، امین الدین محمد بن علی بن مسعود بلیانی (ذیقعده ۴۵ق /۲۷۰-۶ مارس ۳۴۵م )، عالم و عارف کازرونی معاصر با آل اینجو است.
کهن ترین و مهم ترین منبع در شرح احوال و زندگانی او، کتاب مفتاح الهدایه و مصباح العنایه است که توسط محمود بن عثمان، یکی از مریدان وی، نگاشته شده است. سلسله نسب امین الدین به چند واسطه به شیخ ابوعلی دقاق ه م می رسد. او در روستای بلیان، از توابع کازرون زاده شد. سرانجام، امین الدین در کازرون درگذشت و در خانقاه علیا - واقع در کوهستان شمالی کازرون - که به دست خود بنا کرده بود، به خاک سپرده شد. این مقبره در زلزله ای که در ۲۳۹ق در کازرون رخ داد و عمارت های بسیاری را خراب کرد، ویران شد. در منابعی که به شرح احوال شیخ پرداخته اند، از همسر و فرزندان او سخنی به میان نیامده، لیکن محمود بن عثمان در کتاب مفتاح الهدایه از شخصی به نام محب الدین با عنوان «شیخ زاده » یاد کرده که به احتمال قوی فرزند وی بوده است.

💡 شیخ عبدالله بلیانی در سال ۶۸۳ هجری در بلیان درگذشت و در خانقاه خویش به خاک سپرده شد. ظاهراً خانقاه او تا اواخر زمان قاجار نیز پابرجا بوده‌است.

💡 از نمونه شعرهای شیخ عبدالله بلیانی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

💡 از نوادگان مشهور او می‌توان به اوحدی بلیانی، شاعر دورهٔ صفویه، خواجه ملای کازرونی، شاعر و موسیقی‌دان و عبدالله اولیا بلیانی، نویسنده اشاره کرد.