امداد به اهل کتاب

[ویکی فقه] امداد به اهل کتاب (قرآن). وعده منافقان به اهل کتاب مبنی بر امداد آنان، وعده دروغی بیش نبوده و این سیره دائمی و همیشگی آنان در تخلف از وعده هایشان بوده است؛ آیات قرآن کریم به این موضوع اشاره دارد.
منافقان وعده یاری و امداد به اهل کتاب می دادند، در حالیکه این وعده دروغی بیش نبود:الم تر الی الذین نافقوا یقولون لاخونهم الذین کفروا من اهل الکتـب... •... ولـئن قوتلوا لاینصرونهم ولـئن نصروهم لیولن الادبـر ثم لاینصرون. «آیا منافقان را ندیدی که پیوسته به برادران کفارشان از اهل کتاب می گفتند: «هر گاه شما را (از وطن) بیرون کنند، ما هم با شما بیرون خواهیم رفت و هرگز سخن هیچ کس را درباره شما اطاعت نخواهیم کرد؛ و اگر با شما پیکار شود، یاریتان خواهیم نمود! » خداوند شهادت می دهد که آنها دروغگویانند!؛ اگر آنها را بیرون کنند با آنان بیرون نمی روند، و اگر با آنها پیکار شود یاریشان نخواهند کرد، و اگر یاریشان کنند پشت به میدان کرده فرار می کنند؛ سپس کسی آنان را یاری نمی کند».
سیره دائمی منافقان
لحن قاطع و کوبنده این آیات لرزه بر اندام هر منافق و مخالفی می افکند، به خصوص اینکه آیه گرچه در مورد خاصی نازل شده ولی به طور مسلم مخصوص آن نیست، این یک اصل کلی است در رابطه" منافقان" با" سایر دشمنان اسلام" و همکاری نزدیک آنان با یکدیگر و وعد و وعیدهایی که به هم می دهند، و بی پایه بودن تمام این قول و قرارها است.این امر نه تنها در گذشته تاریخ اسلام رخ داد که امروز هم نمونه های زنده آن را در همکاری منافقان در کشورهای اسلامی با دشمنان اسلام به چشم می بینیم، و در فردا و فرداها نیز صادق است، و مسلما اگر مؤمنان راستین به وظائف خود عمل کنند بر آنها پیروز خواهند شد و نقشه هاشان نقش بر آب می گردد.
پیش گویی قرآن
این آیه شریفه را باید از اخبار غیبی قرآن شمرد، برای اینکه هم در عصر نزول به صحت رسید و منافقین با همه تاکیدی که در حمایت خود از بنی النضیر نمودند در هنگام کوچ کردن بنی النضیر حمایتی از آنان نکردند و حتی یک نفر هم از ایشان با بنی النضیر کوچ نکرد با اینکه بسیاری از آنان خود از قبیله بنی النضیر بودند، و هم در قرون گذشته به صحت رسیده که هیچگاه به وعده های پوچ خود وفا نکردند.

💡 آنکه بی امداد آتش سوخت داغ لاله را روشنایی داد بی روغن چراغ لاله را

💡 1 سنّت خدا براين است كه نعمت و امداد خويش را در اختيار همگان قرار دهد، تا هركس صفات خوب و بد خويش را بروز دهد. (كلاً نمدّ )

💡 خماره باده غفلت فراوان درد سر دارد زسر جوش ندامت ساغری امداد کن ما را

💡 در سال ۱۸۶۹ آمبولانس‌هایی در نیویورک به‌کار گرفته شدند که دارای برخی وسایل امدادی از جمله آتل و داروهایی مثل مرفین بودند.

💡 دم عیسی تمنا داشت خاقانی که برخیزد به امداد صبا اینک فرستادم بشروانش