لغت نامه دهخدا
الکلام یجرالکلام. [ اَ ک َ م ُ ی َ ج ُرْ رُل ْ ک َ ] ( ع جمله اسمیه ) از جملات متداول است، یعنی سخن،سخن را میکشاند. متکلم آنگاه که از سخنی بیاد سخن دیگر افتد و بگفتن آن پردازد، این جمله را یاد کند.
الکلام یجرالکلام. [ اَ ک َ م ُ ی َ ج ُرْ رُل ْ ک َ ] ( ع جمله اسمیه ) از جملات متداول است، یعنی سخن،سخن را میکشاند. متکلم آنگاه که از سخنی بیاد سخن دیگر افتد و بگفتن آن پردازد، این جمله را یاد کند.
💡 رسول (ص) عبد اللَّه را بخواند، گفت: «انت صاحب الکلام الّذی بلغنی»؟
💡 خورد این قصیده دوش ز خاقانی ام بگوش آن کش کلام، شهره بخیر الکلامی است
💡 چشم گوید کردهام غمزهٔ حرام گوش گوید چیدهام سوء الکلام
💡 تحصیلات متوسطه یا متوسطه را در استان های مختلف کشور و در مدارس مختلف سرزمین هجرت از جمله الکلام، المعانی، فقه، فقه، النجوا، الشرف، حساب، و علم او از مارتونگ و چیکسار بابا، مولوی شهزاده، مولوی نورالحق و مولوی عبدالحلیم در مناطق مختلف و منطقه علمی معروف خسکر به ارث رسیده است.
💡 ائمه دین و علماء مهترین رضوان الله علیهم اجمعین کفر و ارتداد تو را با اتباع و اشیاعت که موجبش قتل است و سبی علی رؤس الشهاد متفق الکلام والاقلام با سرهم فتوا دادند… به سر پنجه قوت کام کاری دست و بازوی ستم کاریت برکنیم و از سر قدرت سروری سودای صفدری از سر سراسیمهات بدر کنیم.